Blue Flower

เขาขานชื่อและทำความรู้จักกับลูกน้องจนครบทุกคน พบว่าส่วนใหญ่เป็นคน ที่เห็นหน้าค่าตากันตามถนนมาก่อนจึงผูกมิตรกันได้อย่างง่ายดาย กระทั่งpull out chair bed ikea เหล่าหยางโถวนำบันทึกต่าง ๆ มาส่งให้ เขาเก็บแต่ส่วนที่เกี่ยวข้องกับการดูแล ตรวจตราและวางกำลังปัองกันเมืองเอาไว้ แล้วเอารายชื่ออันธพาลนักเลง เจ้าถิ่นซึ่งถูกหมายหัวและคดีความต่าง ๆ วางลง โบกมือไปมาพลางพูดอย่าง ไม่มืพิธีรีตอง

'ไม่ต้องดูแล้ว เจ้าสารเลวพวกนี้มืคนใดบ้างที่ข้าไม่รู้จัก"

เหล่าหยางโถวพลันบังเกิดอารมณ์ทั่วแล่นอยากราไห้ หากรู้เข่นนี้แต่แรก ไยเขาตองใข้เวลามากมายลบชื่อของหนานผงจวิ้นอ๋อง ในบันทึกออกด้วย

ชย่าอวี้จิ่นรับตำแหน่งเป็นผู้ตรวจการนครหลวงคนใหม่ก็ออกไปเดินเล่น เป็นอันดับแรกโดยให้ลูกน้องพาตัวเองไปทำความคุ้นเคยกับงาน

ขณะที่ชย่าอวี้จิ่นขี่ม้าเชื่องๆhow to inflate intex chair ตัวหนี้งเหยาะย่างนำหน้า ฝูงนักเลงอันธพาล ก็กำลังชุลมุนวุ่นวายกันด้วยความตื่นเต้น ต่างขักชวนสมัครพรรคพวกรวมตัว กันมาเป็นกลุ่มน้อยกลุ่มใหญ่ วิ่งออกมาร่วมวงนั่งดูอยู่ในร้านนํ้าชาหอสุรา บ้างตื่มสุรา บ้างดมชา บ้างแทะเมล็ดแตง ชี้ไม้ชี้มือไปที่ซย่าอวี้จิ่นชึ่งสวมชุด ชุนนางใหม่เอี่ยมพร้อมซุบซิบนินทา

ทุกคนดีดถงพฤดีกรรมของเขาในกาลก่อนแล้วเอาแต่พูดว่า...

''ใช้แมวเฝืาปลาย่าง ชุนนางเป็นโจรเสิยเอง'

ซย่าอวี้จนชี้ดัวคนสองสามคนที่หัวเราะมากกว่าใครในนั่นแล้วลังการ กับเจ้าหน้าที่

"เจ้าคนที่ใส'ชุดลึนํ้าเงินกินอาหารในหอเมฆาเมามัวแล้วไม่จ่ายเงิน

เจ้าอ้วนที่มืไฝอยู่ตรงคางมีส่วนรู้เห็นในคดีทำร้ายร่างกายเมื่อห้าวันก่อน ส่วนเจ้าคนที่ผอมเหมือนวานรนั่นพัวพันคดีต้มตุ๋น พาตัวกลับไปให้ข้าไต่สวน ทั้งหมด"

คุณชายเสเพลทั้งหลายล้วนมีชนักติดหลังกันไม'มากก็น้อย พอเห็น ซย่าอวี้จิ่นซึ่งอับอายPull-Out Chair 68565จนพาลโกรธกำลังจะระบายโทสะแบบไม่เห็นแก่หน้าใคร ทั้งสิ้นก็รีบทุบปาก กทั้นหัวเราะจนห้องคัดท้องแข็ง

หลังจากเห็นทุกคนสงบเสงี่ยมแล้ว ซย่าอวี้จิ่นฃี่ม้าวนไปตามถนนเรื่อย ๆ รอบหนึ่ง บอกเตือนคนที่รู้จักมักคุ้นกันว่าวันหลังพวกเขาจะทำเรื่องชั่วร้าย อะไรก็ทำให้สะอาดหมดจดลักหน่อย อย่าให้เขาเสียหน้า แล้วก็อย่าให้ เรื่องราวใหญ่โตจบรู้กันไปทั่ว

คนพวกนั้นแต่ละคนพากันแสดงอาการพนอบพเทาเก็นกว่าเหตุ พูดยิ้ม ๆ ว่ารับทราบและจะไม'ทำอะไรให้เดือดร้อนถึงหนานผิงจวิ้นอ๋อง เด็ดชาด

ขณะที่ผ่านหอดอกชิ่งเป็นยามเที่ยงตรงพอดี ไต้กลิ่นหอมหวนของ สุราอาหาร พาให้ห้องร้องจ้อก ๆ

ซย่าอวี้จิ่นปีนลงจากหลังม้าแล้วทิ้งมันไว้กับเสี่ยวเอ้อร์ที่เข้ามาต้อนรับ เขาพาพวกเจ้าหน้าที่กับข้าราชการชั้นผู้น้อยที่ตามมาพร้อมตนยี่สิบกว่าคน เข้าไปกินอาหาร

เดิมทีเขาเป็นคนรูปงาม เป็นที่ชื่นชอบของใครต่อใคร ทั้งยังมืนิสัย ไม่ถึอเนื้อถึอตัวintex inflatable empire chairส่วนคนอื่นก็มืเจตนาจะประจบสอพลออยู่แล้ว หลังจาก ร่วมดื่มกันไม่กี่จอกทุกคนก็สนิทสนมและเข้ากันไต้เป็นอย่างดี ราวกับเป็น สหายสนิทที่รู้จักกันมานานนับสิบปี

ดื่มไปๆ ซย่าอวี้จิ่นตาไว เห็นร่างในชุดลีเขียวสาวเท้าเอื่อยๆ เข้ามา สั่งสุราหนึ่งกาและกับแกล้มสองจาน จากนั้นก็เดินปลีกตัวไปนั่งที่โต็ะ ริมหน้าต่างติดกับถนนตรงมุมร้าน รินสุราดื่มอย่างสำราญใจตามลำพัง

เขาสั่งกำชับลูกน้องคำหนึ่งก่อนจะเดินรี่เข้าไปตบบ่าคนผู้นั้นเบา ๆ แล้ว กล่าวยิ้ม ๆ